Umurumda değil. Deneysel bir fotoğraf projesi.
Fazla düşünerek kendimizi gerçeklikten nasıl koparabildiğimizi araştıran deneysel bir fotoğraf serisi.
En çok önemsediğimiz şeyler için umursamadığımızı söyleriz, ama bir şekilde içimizi kemirmeye devam ederler. Anları tekrar tekrar oynatır, ne olduğunu sorgular, farklı ihtimaller hayal ederiz. Bir noktada bütün bu düşünceler şeyleri görme biçimimizi, hatta onları nasıl hatırladığımızı bile değiştirmeye başlar. Gerçekte olanla zihnimizde var olan arasındaki çizgi yavaş yavaş bulanıklaşır.
Kendi zihninde kaybolduğunda görebildiğin tek şey birkaç parlak ayrıntıdır. Onlar giderek yükselirken etraflarındaki her şey karanlığa karışır.
İmleci görselin üzerinde gezdir. Baktığın yer netleşir, geri kalanı kaybolur.
Su altında her şey sessiz ve biraz ulaşılmaz gelir. Figür kendi düşüncelerinde kaybolmuştur; etrafındaki dünya yumuşayarak bulanık ve uzak bir şeye dönüşür.
İmleci görselin üzerinde gezdir. Baktığın yer netleşir, geri kalanı kaybolur.
Gölgeleri derinleştirip arka planları kararttım; böylece parlak kısımlar tek başına durabildi ve göz nereye bakacağını bildi.
Glowing Edges her konturu bir ışık çizgisine dönüştürür. Görüntüler fotoğraf gibi görünmeyi bırakıp anı gibi görünmeye başlayana kadar zorladım.
Atmosferi bulmak ve her görselde ışığın nasıl hissettirmesi gerektiğine karar vermek için parlaklık, renk dengesi ve tonla oynadım.
Kırpmak ve yeniden çerçevelemek: neyi yakında tutacağıma, neyi bırakacağıma karar vermek.
Yazılım: Adobe Photoshop, Adobe Illustrator
Bir şeyi parça parça görmenin nasıl hissettirdiğini göstermek için su altı görüntüleri, distorsiyon, kaydırılmış renkler ve Photoshop’un Glowing Edges efektini kullandım. Atmosfer sessiz, biraz huzursuz edici ve çok kişisel. Umarım tanıdık gelir ve bir zamanlar umursamadığını söylediğin bir şeyi düşündürür.
“Sanırım hiçbirimiz gerçekten umursamadan geçemiyoruz. Her şey, bir şekilde bizde iz bırakıyor.”